اعتباری به خروسِ ســــحری نیســت دگر...!!!

کوک کن ساعتِخویش ! 

              اعتباری بهخـروسِ سـحری ، نیســت دگر 
                      
دیـر خوابیده و برخاسـتــنـش دشـوار اسـت

کوک کنساعتِ خویش !

               که مــؤذّن،شبِ پیـش دسته گل داده به آب 
                     
و در آغــــوشســــــــحر رفــتــه به خــــــواب ...

کوک کنساعتِ خویش !

              شاطری نیست در این شهرِ بزرگ که ــسحر برخیزد
                    
شاطران با مددِ آهـــن و جوشِ شـیرین دیر برمی خیزند

کوک کن ساعتِ خویش ! 

             که ســــــــــــــحر گــاه کـــســـــــــی
                  
بقــچه در زیربغل ، راهــــــیِ حمّامی نیست
                          
که تو از لِخ لِخِدمپایی و تک سرفه ی او برخیزی

کوک کن ساعتِ خویش !

            رفـــتــــــــــگر مُــــــرده و ایـــن کوچـــــهدگر
                   
خالی از خِش خِــشِ جارویِ شبِ رفتگراست

کوک کن ساعتِ خویش !

            ماکـــیان ها همه مستِ خوابند
                 
شـــــــــــــــــهرهـــــــــــــــــــم . . .
                         
خـــوابِ اینــترنتیِعصـــرِ اتم مـــی بیــند

کوک کن ساعتِ خویش !

            که در ایـــن شـــــهر ، دگـر مســتی نیســـت
                
که تو وقتِسحر،آنگاه که از میکده برمی گردد
                       
از صدای سخن و زمزمه یزیرِ لبـــش برخیزی

کوک کنساعتِ خویش ! 

           اعتباری به خروسِســــحری نیســت دگر ،
                
و در ایـــن شــهر ســـحرخیزینیســـــــــت
                       
و ســــــــــحر نـــــــــــــزدیکاســـــــــــت.....

 

           شاعر: کیوان هاشمی
/ 2 نظر / 25 بازدید
داستان های کوچک

سلام شعر زیباو جالبی بود[لبخند] آپم بدو بیا منتظرتم [منتظر] ممنون

سلام شعرت خیلی قشنگ بود کاملأ اتفاقی وارد این سایت شدم موفق باشی[تایید]